دانستنی های لنز چشم | 10 مطلب در مورد لنزهای لمسی چشم | مجله سلامت یاثار

به طور حتم، لنزهای نامرئی از جمله روش‌هایی هستند که نظر را خوب شدن می‌قسمتند. اما اگر شما نیز از آن دسته مردمی هستید که از لنزهای تماسی مصرف می‌نمایید، از تمام دردسرهای آن آگاهید. از جمله این دردسرها می‌توان به گم شدن یا پاره شدن یکی از لنزها در سفر، که منجر به از دست رفتن نظر یا حداقل کاهش نظر یکی از چشم‌ها می‌شود ذکر کرد و در نهایت با فاجعه‌ای روبرو می‌شوید که چاره‌ای هم برای آن وجود ندارد.

تمام مردمی که از لنز مصرف می‌کنند، گاهی سهوا ناچارند بدون اینکه دیگران متوجه شوند نوک انگشتشان را مستقیما درون چشم برده و لنزی که درون چشم جابه‌جا شده را به جای خود بازگردانند. اما تمام این‌ دردسرها برای هیچکس خوشایند نیست و نظر کامل از تمام چیز خوشایندتر است.

در دنباله این مقاله از مجله تندرستی به مواردی ذکر می‌کنیم که احتمالا درباره لنزهای تماسی نمی‌دانستید.

به اعتقاد پزشک جوی بنجامین، سرپرست مرکز بین‌المللی لنزهای تماسی و استاد دانشگاه چشم‌دکتری آلاباما در بیرمنگهام: بیشتر مردمی که از لنزهای تماسی مصرف می‌کنند، اکثر از خشکی لنزشان در اواخر شب شکایت می‌کنند، اما آنچه سبب آزار آنانست خشکی لنز نیست، بلکه فشار بیش از اندازهیست که ذرات نمک موجود در اشک بر لنز وارد می‌آورد.

لنز در تمام طول روز در نمک طبیعی اشک چشم غوطه می‌خورد، زمانی که آبِ اشک از چشم تبخیر می‌شود، میزانی نمک پشت لنز باقی می‌ماند و لنز را نمکی می‌کند. پزشک بنجامین می‌افزاید که نمک برای تندرستی چشم سودمند است، اما شوری بیش از اندازه و غیرطبیعیست که آزاردهنده است.

همینطور بخوانید: چه چیزهایی به چشم ضرر می رساند

بله درست است، همان‌طور که گفتم اشک شامل نمک است، اما یک مطلب شگفت‌انگیز را بایست بدانید. زمانی که گریه می‌نمایید و اشک می‌ریزید، این اشک شامل نمک کمتری نسبت به اشکی است که در چشم باقی می‌ماند. پس زمانی که گریه می‌نمایید به شکلی کاملا طبیعی از جمع شدن نمک بیش از اندازه در چشمتان پیشگیری کرده‌اید و نمک درون چشم را به وضعیت موازنه درآورده‌اید. بدین ترتیب پشت لنز تماسی شما نمک بیشتری جمع نخواهد شد که احساس ناخوشایندی آزارتان بدهد.

پزشک بنجامین اذعان می‌گوید: “البته گریه کردن با وجود یک جسم خارجی نظیر لنز تماسی، سبب سوزش و آزار چشم خواهد شد و ابدا یاریی نخواهد کرد. پس شاید مصرف عینک در حین انجام تکالیفتان مناسبترین راه‌حل باشد.”

بعد از دهه‌ها شکایت از دردسرهای لنزهای تماسی، شرکت Alcon لنزهای جدیدی را به بازار عرضه کرد، لنزهایی برای مصارف هر روزه. این لنزها برای اولین بار به جای یک لایه با سه لایه مواد تولید شد. دو لایه ژلاتینی با پایه آب و یک لایه میانی از جنس سیلیکون هیدروژل که از سوی دو لایه دیگر دربرگرفته‌ شده بود.

امحل حل‌پذیری سیلیکون هیدروژل در آب بیش از لنزهای قدیمی یک لایه می‌باشد. اضافه شدن لایه‌ها فقط رطوبت چشم را زیاد شدن می‌داد اما اثر و ضخامت آن همچنان مثل سابق بود.

بنجامین این گونه لنزها را روی بیماران خود آزمایش نمود و اذعان داشت که بیمارانش به این گونه لنز تمایل زیادتری نشان می‌دهند. شرکت آلکون این گونه لنز را با مایعی مخصوص، جهت قرار دادن لنز که شامل الکل پلی‌فنول بود عرضه کرد .

لنزها گونه های متفاوتی دارند از جمله هر روزه، دوهفته‌ای و ماهانه. بنجامین می‌گوید که اکثر مردمی که از لنز مصرف می‌کنند، لنزهایی که دوام زیادتری دارند را ترجیح می‌دهند، اما او مردم را به مصرف لنزهای هر روزه تشویق می‌کند، زیرا لنزهای هر روزه سالم‌ترند.

بیرون انداختن شبانه لنز بدین معناست که احتیاجی به ظرف نگهدارنده لنز نمایان نمی‌نمایید و همین امر ریسک جمع شدنباکتری‌ها در ظرف و بنابراین عفونت‌های چشمی را از بین می‌برد.

بنجامین معتقد است: “باارزش نیست چقدر تلاش می‌نمایید تا لنز خود را تمیزمراقبت د، تقریبا امحل از بین بردن تمام میکروب‌های روی آن محال است. به همین علت دچار به عفونت‌های چشمی در مردمی که از لنزهای هر روزه مصرف می‌کنند، کمتر است.”

عمده‌ترین شکایتی که بنجامین بارها درباره لنزهای هر روزه از زبان بیمارانش شنیده، هزینه زیادتر این گونه لنزها نسبت به گونه های هفتگی و ماهانه آن است. اما اگر هزینه‌هایمراقبت و تمیز کردن لنزهای هفتگی و ماهانه را حساب نمایید، با هزینه‌ لنزهای هر روزه برابر خواهد شد.

این گونه لنز برای مردمی که به ندرت از لنز مصرف می‌کنند مناسبتر است زیرا در این صورت ناچار نیستند که لنزهای خود را برای مدت زیاد در مایع ویژه قرار دهند.

این لنزها، لنزهایی هستند که شب روی چشم قرار می‌دهید و صبح با دیدی عالی از خواب بیدار می‌شوید، به دیدمی‌رسد از پیشرفتهای آینده صحبت می‌کنیم اما فرایند تصحیح بینایی شبانه که orthokeratology نیز خوانده می‌شود یا ortho-K ، سالهاست که در اطراف ما مورد مصرف قرار می‌گیرد.

تصحیح بینایی شبانه در بازسازیانحنای قرنیه و معالجه نزدیک‌بینی اثربخش است و البته در طول روز شکل قرنیه حفظ می‌شود. این روش معالجه ای زیادتر برای خردسالان و نوجوانان که بینایی متغیری دارند توصیه می‌شود و فقط برای مردمی که نزدیک‌بینی آنان چندان حاد نیست، اثربخش خواهد بود.

بافزون برای مردمی که از لنز و عینک متنفرند یا امحل گذاشتن لنز برایشان وجود ندارد نیز توصیه می‌شود. (به عنوان مثال شناگران که اگر با لنز شنا کنند احتمال ورورد باکتری به چشم تهدیدشان می‌کند) هزینه این شیوه با توجه به واکنشی که شخص به معالجه نشان می‌دهد، متغییر است.

همینطور بخوانید: دلیل پرش پلک

قطعا رویای بیشتر مردمی که از لنز مصرف می‌کنند این است که یک روز از خواب بیدار شوند و بدون آنکه تلوتلوخوران به سمت لنز خود بروند، بیرون از پنجره را نگاه کرده و لذت ببرند. بنجامین معتقد است که جراحی لیزیک چندان هم بی‌ریسک و البته روشی تمام عیار نیست.

از جمله پیامد جانبی جراحی می‌توان به احساس خشکی دائم چشم، هاله نور و روشنایی زننده در شب و عفونت‌ها ذکر کرد. شما در صورت بروز هر نوع مسئلهی دراثر لنزهای تماسی می‌توانید آن‌ها را از روی چشم خود بردارید و در ۹۹٪ زمان ها مسئله هرچه که باشد، رفع می‌شود. اما جراحی لیزیک همیشگیست و بالطبع بروز هرگونه پیامد جانبی وابسته با آن نیز همیشگی خواهد بود. ‌

نخستین گونه از لنزهای تماسی، لنزهای سخت بودند که هنوز هم کارایی دارند و سودمندند. برای معالجه انحرافاتی که در میزان چشم واقع شده فقط از لنزهای سخت می‌توان مصرف کرد.

لنزهای سخت مستقیما با چشم در ارتباط نیستند، پس زمانی که آن را داخل چشم قرار می‌دهید مایع اشک بین لنز و چشم حائل می‌شود. این مایع برای بازسازیانحرافات چشمی و معالجه چشم‌های آستیگمات کفایت می‌کند. لنزهای نرم تنها قادر به معالجهِ مسئله آستیگمات چشم هستند و نه مسئله انحرافات چشمی.

در مواردی که ضرر‌های منجر به جآسان به چشم وارد شود، امحل نظر مناسبتر تنها از طریق لنزهای سخت میسر خواهد شد.

در واقع ابتکار تولید لنزهای تماسی به قرن نوزدهم باز می‌گردد و ترجیحا برای معالجه مردمی که گرفتار ضرر‌های جدی چشم بودند، مصرف می‌شد و نه برای مردمی که نظر ضعیف متعارفی داشتند.

لنزها از جنس شیشه ساخته می‌شد و با تکه‌ای از ماده لزج جسم حیوانات روی آن قسمتی ازچشم که ضرر دیده بود، قرار می‌گرفت تا به شخص یاری کند که بینائیش را باز یابد. بعدها کارشناسان چشم گرفتنند که با مصرف همین تکنولوژی می‌توان نزدیک‌بینی و دوربینی را معالجه کرد.

همینطور بخوانید: غذا های سودمند برای چشم

در اواخر سده ۱۸۰۰ متدهای ساخت لنزهای تماسی که پیش‌تر به آن ذکر شد، مورد پسند عامه قرار گرفت و در قرن بیستم به شکل گسترده‌ای دوست داشتنی گشت و به کار گرفته شد، اما نخستین نمونه اصلی لنزهای تماسی در سال ۱۸۲۱ تولید شد.

نخستین مبتکر لنزهای تماسی جان ویلیام هرشل، بچه اخترشناس معروف ویلیام هرشل که نام تلسکوپ اسپانیایی هرشل از نام وی اتخاذ شده است بود. هر دوی آنان از چگونگی عملکرد لنزهای تلسکوپ آگاه بودند و ایده ساخت لنز در مقیاس خیلی کوچک‌تر برای خوب شدن نظر بشر برای اولین بار به ذهن جان خطور کرد.